انتخاب نوع مهاربند در طراحی سوله نقش بسیار مهمی در میزان مقاومت، شکل‌پذیری و حتی زیبایی معماری سازه دارد. هر مدل دارای نقاط قوت و ضعف خاص خود است که در ادامه به طور خلاصه بررسی می‌شود:

• مهاربند مورب منفرد: از نظر اقتصادی مقرون به‌ صرفه بوده و اجرای ساده ای دارد؛ با این حال توان تحمل بار آن در مقایسه با سایر مدل ها محدودتر است.

• مهاربند ضربدری (X): مقاومت بالایی در برابر نیروهای جانبی دارد، اما به دلیل اشغال فضای داخلی، در طراحی معماری و نمای سازه محدودیت ایجاد می‌کند.

• مهاربند قطری: ساختاری ساده‌تر از ضربدری دارد و اجرای آن آسان‌تر است، ولی ظرفیت باربری آن نسبت به مدل ضربدری کمتر است.

• مهاربند همگرا (CBF): نصب و اجرای سریع و کم‌هزینه‌ای دارد، اما از نظر شکل‌پذیری ضعیف بوده و در برابر زلزله عملکرد مناسبی ندارد.

• مهاربند واگرا (EBF): از نظر مقاومت در برابر زلزله بسیار کارآمد است و شکل‌پذیری بالایی دارد؛ با این وجود هزینه اجرای بیشتری دارد و طراحی آن پیچیده‌تر است.

• مهاربند V و هشتی: این مدل‌ها توزیع مناسبی از نیرو را در سازه ایجاد می‌کنند، اما نیازمند طراحی دقیق تیرهای افقی هستند تا عملکرد مطلوبی داشته باشند.

• مهاربند K: امکان ایجاد انعطاف در طراحی نما و بازشوها را فراهم می‌کند، اما در مناطق زلزله‌خیز گزینه مناسبی نیست زیرا احتمال خرابی ستون‌ها را افزایش می‌دهد.